Memorijske kartice za fotoaparat je lako uzeti zdravo za gotovo. Međutim, odlaskom do prodavaonice foto opreme otkrit ćete zapanjujuće velik raspon veličina, brzina i formata memorijskih kartica. Potreban format memorijske kartice za DSLR je lako izabrati, osim ako koristite Nikon D4 ili D4s, jer je izbor najčešće između Compact Flash ili SD kartice.

Kad je u pitanju kapacitet, LCD zaslon na fotoaparatu će prikazati koliko fotografija možete spremiti na memorijsku karticu koju koristite. Ako snimate RAW datoteke, što je preporučena praksa ako fotografirate DSLR aparatima i fotografije želite kasnije obrađivati, trebat će vam više memorije, ali 16 GB bi trebalo biti dovoljno (iako individualne potrebe mogu varirati).

Razumijevanje memorijskih kartica

Compact Flash (CF) je najstariji format memorijskih kartica koji je još u upotrebi. Taj format se ne koristi u velikoj većini početničkih i hobističkih DSLR fotoaparata, ali se još uvijek često koristi u skupljim profesionalnim modelima.

Dolaze u dvije vrste; Type I koji pristaje svim fotoaparatima sa utorom za Compact Flash kartice i Type II koji se više ne proizvodi i za koji ne postoji podrška. Većina Type II memorijskih kartica su inteligentno dizajnirani ali osjetljivi hard diskovi MicroDrive dizajna, koje su solid state Type I kartice višestruko nadmašile svojim kapacitetom.

SD kartice su najčešće korištene memorijske kartice; koriste se u velikom rasponu fotoaparata, isključujući skuplje profesionalne modele. Iako su sve SD kartice veličinom i oblikom jednake, postoje tri tipa.

SD je najstariji tip SD kartica i radit će u svakom fotoaparatu sa SD utorom. SDHC kartice su novije, ali se mogu koristiti samo sa SDHC kompatibilnim fotoaparatima. SDXC kartice su još novije i mogu se koristi samo sa SDXC kompatibilnim fotoaparatima. Razlika između njih je u SD standardu koji se koristi, a radi povećanja kapaciteta i brzine samih kartica.

Naposljetku, XQD je potpuno novi format korišten u Nikon D4 i D4s fotoaparatima. Ova kartica potencijalno pruža ogroman kapacitet i jako brz prijenos podataka, ali ovaj format je još uvijek u razvoju tako da mu budućnost nije zagarantirana.

Koje biste memorijske kartice trebali koristiti?

Uvijek možete pronaći više informacija o memorijskim potrebama pojedinog fotoaparata u priručniku za korisnike, ali ovdje navedena lista različitih vrsta memorijskih kartica prvenstveno služi kao okvirni vodič. Nemojte se brinuti ako je kapacitet vaše memorijske kartice različit od one navedene u priručniku.

Priručnik za korisnike navodi memorijske kartice dostupne po izlasku određenog fotoaparata na tržište, ali kartice većeg kapaciteta koje su postale dostupne poslije bi trebale funkcionirati jednako dobro. Također, priručnik navodi samo memorijske kartice koje su testirane od strane proizvođača.

Uobičajene memorijske kartice za fotoaparate

Compact Flash Type I su 3,5 mm debele kartice i još uvijek se koriste. Novije memorijske kartice koriste brže UDMA sučelje za veće brzine prijenosa i imaju različite kapacitete – već 2013. SanDisk je izbacio na tržište karticu od 256 GB. Compact Flash Type II su 5 mm debele i nemaju podršku velike većine modernih DSLR fotoaparata.

SD (Secure Digital) je najstarija vrsta SD kartica, sa najmanjom snagom i maksimalnim kapacitetom od samo 2 GB. Još uvijek ih možete koristiti u modernim digitalnim fotoaparatima, ali mali kapacitet ograničava njihovu korisnost. Kao rezultat SD kartice su rijetko viđene – SDHC čine novu normu.

SDHC (SD High Capacity) su kartice veće brzine i kapaciteta koje su zamijenile SD kartice. Njihov kapacitet doseže 32 GB sa brzinama do klase 10 te UHS-I standarda. SDHC kartice se mogu koristiti samo u fotoaparatima koji ih podržavaju, a to obuhvaća veliku većinu DSLR fotoaparata danas.

SDXC (SD eXtended Capacity) kartice pružaju veće kapacitete od SDHC kartica, počevši sa 64 GB pa sve do teoretskog maksimuma od 2 TB. SDXC kartica tipično dolazi sa brzinama od UHS-I (UHS-I je standard brzine SDHC i SDXC kartica i ima brzinu do max 104 MB/s). SDXC kartice se mogu koristi samo sa fotoaparatima koji im pružaju podršku, a to uključuje fotoaparate proizvedene 2010. ili novije.

Novi XQD format je dizajniran za velike kapacitete i brzine. Za sada, Nikon D4 i D4s su jedini fotoaparati koji koriste ovaj format. Pruža kapacitete veće od 2TB i brzinu prijenosa od 125 do 500 GB/s.

Koliko brzu memorijsku karticu trebate?

Kontinuirano snimanje – maksimalna moguća brzina

Brža memorijska kartica neće omogućiti brže snimanje jer je broj okidanja u sekundi određen hardverom fotoaparata. Fotoaparat stvara snimke brže nego što ih zapisuje u memorijsku karticu, tako da ih privremeno sprema u međuspremnik svoje interne memorije dok je u tijeku snimanje.

Što je memorijska kartica brža, više je vremena potrebno da se međuspremnik napuni, a međuspremnik se ujedno i brže prazni. Brža memorijska kartica će omogućiti duži burst i reducirati vrijeme potrebno da fotoaparat bude spreman za novu snimku. Maksimalna brzina kartice je dobar pokazatelj koliko dobro će neka kartica ovo obaviti.

HD video – minimalna održiva brzina

Kada snimate HD video, fotoaparat mora u realnom vremenu zapisivati snimku direktno na memorijsku karticu. Ako minimalna održiva brzina padne ispod određene razine, pojedine sličice će nedostajati iz snimke.

Ovo je razlog zašto SD/SDHC/SDXC memorijske kartice imaju oznaku klase dok neke CF kartice imaju VPG 20 (20 MB po sekundi, dovoljno dobro za amatersku upotrebu) te VPG 65 (65 MB po sekundi – za profesionalce). Minimalna održiva brzina od 10 MB je dovoljna za snimanje 1920×1080 Full HD videa, dok je 30 MB/s potrebno za novi 4K video standard.

Što brojevi na vašoj kartici zapravo znače

memorijske-kartice-1-

1. „Extreme Pro“ je samo jedan od SanDiskovih naziva, ali ovo nije definirani standard performansi. Većina proizvođača grupira svoje kartice u serije (npr. Toshiba Exceria).

2. SDHC logo pruža uvid jeli ova kartica obična SD, SDHC (kao u ovom slučaju) ili SDXC kartica.

3. Ako logo sadrži i dodatan „I“ ovdje, to znači da kartica spada pod brži UHS-I standard. Postoji i brži UHS-II standard koji možete pronaći na većini skupljih memorijskih kartica.

4. GB označava kapaciteta kartice. Kapacitet i brzina kartice nisu uvijek zajedno, iako skuplje kartice pružaju obje informacije.

5. Broj 10 u bijelom krugu je oznaka klase i pruža informacije o minimalnoj brzini. Klasa 10 je dizajnirana za snimanje full HD videa. Klasa 6 i klasa 4 imaju tu mogućnost u teoriji, ali može doći do „zapinjanja“.

6. Broj jedan u slovu “U“ je također indikator da kartica spada pod UHS-I standard. U širem smislu to je ekvivalent klase 10, ali je u suštini brži sustav.

7. MB/s* pokazuje maksimalnu brzinu memorijske kartice, koja se može postići samo pod idealnim uvjetima. Ovaj broj je korisna orijentacija za snimanje fotografija, ali ne i videa, gdje je potrebna pouzdana minimalna brzina.

8. Prekidač za zaključavanje na desnom rubu je jedinstven za SD/SDHC/SDXC kartice – ne može se naći na CF karticama. Koristi se za sprječavanje slučajnog brisanja sadržaja kartice.

memoriske-kartice-2

1. „Professional“ je oznaka za kartice koju koristi Lexar brand, ali ona ne pruža informacije o nekom sveobuhvatnom standardu za CF kartice.

2. Maksimalna brzina memorijske kartice se katkad označava kao višestruko brži stari CD-ROM standard, koji iznosi 150 KB/s. „1066x“ brzina je jednaka brzini od 155 MB/s.

3. VPG (Video Performance Guarantee) logo je ekvivalent klase na SD karticama koji upućuje na minimalnu održivu brzinu. VPG 20 označava brzinu od 20 MB/s dok VPG 65 označava 65 MB/s.

4. UDMA sučelje je novi standard za CF kartice i svi najnoviji DSLR fotoaparati podržavaju UDMA. UDMA 7 je najnovija i najbrža varijanta.

5. Kapacitet kartice se izražava u GB kao i kod SD kartica. Ova kartica ima kapacitet od 128 GB, a Lexar je najavio karticu još većeg kapaciteta od 265 GB.